Wpisy

Ustawa o Ochotniczych Strażach Pożarnych przeszła przez Senat

16 grudnia 2021 r. zakończyło się 34. posiedzenie Senatu. Izba rozpatrzyła na nim 23 ustawy, wśród nich ustawę o ochotniczych strażach pożarnych. Wcześniej odbyłą się dyskusja, a swój głos wdyskusji wniósł m.in. senator Aleksander Szwed .

Ustawa gwarantuje:

  • świadczenie ratownicze dla strażaków ratowników OSP, którzy przez co najmniej 25 lat (w przypadku mężczyzn) oraz 20 lat (w przypadku
    kobiet) brali czynny udział w działaniach ratowniczych lub akcjach  ratowniczych.
  • legitymację strażaka ochotnika,
  • ochronę prawną druhów,
  • szczególnie zasłużeni i wyróżniający się druhowie OSP będą mogli zostać honorowani odznaczeniem – Krzyżem św. Floriana,nadawanym przez Prezydenta RP

 

Strażacy OSP, w tym członkowie młodzieżowej drużyny pożarniczej, którzy wzorowo wykonują swoje obowiązki, będą mogli także otrzymać specjalne wyróżnienie nadawane przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w postaci Odznaki Świętego Floriana „Za Zasługi dla Społeczności Lokalnej”.

uregulowane zostały kwestie odszkodowań dla strażaków ratowników OSP i ich rodzin. Dotyczy to sytuacji uszczerbku na zdrowiu/śmierci strażaka ratownika OSP lub poniesienia szkody w mieniu w związku z udziałem w działaniach ratowniczych.

 „W dniu dzisiejszym procedujemy kolejną ważną inicjatywę jaką podjął rząd Premiera Mateusza Morawieckiego. Jest nią wyczekiwana ustawa o ochotniczych strażach pożarnych. (…) Jednostki OSP stanowią ponad 96 proc. ogólnej liczby jednostek ochrony przeciwpożarowej w Polsce, będąc tym samym najliczniejszą grupą ratowników. (…) Walcząc o życie, zdrowie i mienie pokazują, jak powinno wyglądać współdziałanie oparte na profesjonalizmie, wysokich umiejętnościach i życzliwości.”. – powiedział Aleksander Szwed – Senator RP z okregu nr. 5 w przemówieniu na sali plenarnej Senatu w trakcie procedowania.

 

Poniżej prezentujemy całość przmówienia:

Panie Marszałku! Wysoka Izbo!

W dniu dzisiejszym procedujemy kolejną ważną inicjatywę, jaką podjął rząd premiera Mateusza Morawieckiego. Jest to ustawa o ustanowieniu „Programu modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Ochrony Państwa w latach 2022–2025”, o ustanowieniu „Programu modernizacji Służby Więziennej w latach 2022–2025” oraz o zmianie ustawy o Policji i niektórych innych ustaw. Jak podkreślono w uzasadnieniu do projektu, ochrona życia, zdrowia i mienia obywateli to priorytetowe zadania służb porządku publicznego nadzorowanych przez ministra spraw wewnętrznych i administracji, u podstaw których tkwi idea służby społeczeństwu i przestrzegania prawa.

„Od sprawnego funkcjonowania tych służb zależy bezpieczeństwo każdej jednostki oraz całego państwa. Służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo publiczne muszą funkcjonować w złożonej i zmieniającej się przestrzeni publicznej. Kluczowe znaczenie w obszarze zapewnienia bezpieczeństwa obywateli i ochronę porządku publicznego w Polsce odgrywa Policja. Dominująca rola tej formacji w sferze kształtowania bezpieczeństwa publicznego jest niepodważalna. Przez pryzmat funkcjonowania Policji, a właściwie skuteczności w zakresie realizacji zadań ustawowych, szczególnie tych związanych z zapobieganiem popełnianiu przestępstw i wykroczeń oraz przeciwdziałaniem zjawiskom kryminogennym, a także reakcji na potrzeby zgłaszane przez mieszkańców na poziomie lokalnym w zakresie dostępności Policji, oceniać można ogólne poczucie bezpieczeństwa obywateli i wizerunek tej formacji.

Kształtowanie i utrzymywanie przez państwo oczekiwanego przez społeczeństwo stanu bezpieczeństwa zobowiązuje do monitorowania współczesnych problemów zachodzących w świecie społecznym i podejmowanie adekwatnych działań w sferze funkcjonowania służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo kraju. Dopełnieniem powyższego jest zagwarantowanie samym funkcjonariuszom, zważywszy na charakter podejmowanych przez nich czynności – częstokroć realizowanych z narażeniem życia – mechanizmów mających na celu zwiększenie atrakcyjności, motywacji i wyszkolenia w służbie, przyczyniając się do wzmocnienia tych formacji.

Realizacji tej misji służyć ma Program modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Ochrony Państwa w latach 2022–2025 (zwany dalej «Programem») przyjmowany ustawą o ustanowieniu «Programu modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Ochrony Państwa w latach 2022–2025» oraz zmianie ustawy o Policji i niektórych innych ustaw. Będzie on kolejnym, trzecim programem wieloletnim, zapewniającym modernizację formacji w zakresie wyposażenia technicznego i potencjału ludzkiego. Po dwóch dotychczasowych programach modernizacji formacji konieczne jest dalsze realizowanie inwestycji budowlanych, a także zastosowanie najnowszych rozwiązań technicznych i technologicznych w zakresie wyposażenia w sprzęt transportowy, uzbrojenia i techniki specjalnej, informatyki i łączności, oraz wyposażenia osobistego i ochronnego funkcjonariuszy.

Kolejnym istotnym obszarem modernizacji będzie wzmocnienie kapitału ludzkiego, głównie w zakresie istotnego zwiększenia motywacyjności, atrakcyjności, bezpieczeństwa służby i pracy oraz podniesienia poziomu wyszkolenia i kwalifikacji funkcjonariuszy i pracowników cywilnych, poprzez podwyższenie uposażeń i wynagrodzeń, jak również zwiększenie nakładów na rozwój szkolenia, w tym szczególnie szkół policyjnych w zakresie dalszej modernizacji bazy dydaktyczno-szkoleniowej oraz zwiększenia poziomu i efektywności kształcenia”.

W Sejmie za projektem ustawy głosowało 430 posłów, 5 było przeciw, 1 wstrzymał się od głosu. Zdecydowanie popieram niniejszą ustawę. Dziękuję bardzo.

 

Agaton

 

Przemówienie Aleksandra Szweda na posiedzeniu Senatu w sprawie pacyfikacji kopalni „Wujek”

Senator Aleksander Szwed podczas 34 posiedzenia Senatu: „W dniu dzisiejszym, w 40 rocznicę pacyfikacji kopalni „Wujek”, jako „Senat Rzeczypospolitej Polskiej składamy hołd zamordowanym oraz wyrażamy wdzięczność i podziękowania wszystkim walczącym o wolność, godność i suwerenność.”. Senat jednogłośnie przyjąłuchwałę w 40. rocznicę pacyfikacji kopalni „Wujek”.

14 grudnia br. Senat jednogłośnie 91 głosami za podjął uchwałę w 40. rocznicę pacyfikacji kopalni „Wujek”. W trakcie dyskusji swoje
przemówienie zgłosił również senator Aleksander Szwed, który był jednym z inicjatorów wniesienia projektu do prac legislacyjnych.

Przemówienie senatora Aleksandra Szweda:

„Panie Marszałku, Wysoka Izbo,

W dniu dzisiejszym, w 40 rocznicę pacyfikacji kopalni „Wujek”, jako „Senat Rzeczypospolitej Polskiej składamy hołd zamordowanym oraz
wyrażamy wdzięczność i podziękowania wszystkim walczącym o wolność, godność i suwerenność.”.

Pacyfikacja kopalni „Wujek” jest w opinii większości historyków największą zbrodnią stanu wojen-nego. Jak podkreślono na stronach Instytutu Pamięci Narodowej „Dziewięć ofiar śmiertelnych i kilkudziesięciu rannych – to krwawy bilans pacyfikacji strajkującej załogi ko-palni „Wujek” w Katowicach, przeprowadzonej przez ZOMO i wojsko 16 grudnia 1981 roku, po wprowadzeniu przez ekipę gen. Wojciecha Jaruzelskiego stanu wojennego. Najmłodszy z zastrzelonych miał zaledwie 19 lat. Gdy 13 grudnia 1981 roku o świcie górnicy z katowickiej kopalni „Wujek” przygotowywali się do rozpoczęcia pracy, nie wiedzieli jeszcze o gigantycznej operacji komunistycznej władzy, wymierzonej w „Solidarność” i miliony popierających ją Polaków.

Niepewność wzbudziła natomiast informacja o brutalnym zatrzymaniu minionej nocy Jana Ludwiczaka, przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarności”. Po porannym przemówienia gen. Wojciecha Jaruzelskiego było już jasne, że to efekt stanu wojennego. Wkrótce  zaczął się górniczy protest. Strajkujący domagali się uwolnienia Ludwiczaka oraz innych aresztowanych działaczy z całego kraju, a także zniesienia stanu wojennego, co miało umożliwić ponowną działalność związku. Stanął nie tylko „Wujek” – na terenie woj. katowickiego strajkowało około 50 zakładów pracy. Władze PRL postanowiły spacyfikować „bunt” górników także po to, by zastraszyć innych. Już 14 grudnia wojsko i milicja przystąpiły dotłumienia protestów.

W Jastrzębiu-Zdroju pod kopalnią „Manifest Lipcowy” otworzono ogień do górników, raniąc czterech z nich. Była to zapowiedź najkrwawszej pacyfikacji w okresie stanu wojennego – masakry przeprowadzonej przez ZOMO na terenie KWK „Wujek”, gdzie strajkowało ok. trzech tys. górników. Decyzję o użyciu siły podjęto 15 grudnia wieczorem, podczas narady Wojewódzkiego Komitetu  Obrony. Ogrom sił, które skierowano do kopalni – 1471 funkcjonariuszy MO i ZOMO oraz 760 żołnierzy, dysponujących 22  czołgami i 44 wozami bojowymi – jednoznacznie świadczył o zamiarach  komunistów. Początek akcji „odblokowania” kopalni zaplanowano na 16 grudnia. Kilka minut po godzinie 8.00 teren KWK „Wujek” szczelnie  otoczyła milicja, do której później dołączyło wojsko.

Po wezwaniu strajkujących do rozejścia się (niewzruszeni protestujący odśpiewali m.in. Mazurka Dąbrowskiego), użyciu armatek wodnych i  wyrzutni gazu, rozpoczął się szturm na kopalnię. Na teren zakładu wjechały czołgi i wozy bojowe, taranując ogrodzenie. Strajkujący próbowali się bronić m.in. przy użyciu metalowych prętów. Stawiali też pośpiesznie barykady. Największy dramat rozegrał się ok. 12.30, gdy do akcji pacyfikacyjnej skierowano pluton specjalny ZOMO.

Funkcjonariusze wyposażeni w pistolety maszynowe zabili sześciugórników. Bilans ofiar śmiertelnych wzrósł potem do dziewięciu trzech rannych zmarło w szpitalu. Plan zduszenia siłą strajku w KWK „Wujek”, a także charakter ran postrzałowych ofiar (jamybrzusznej, klatki piersiowej czy czaszki) dowodzą, że masakra z 16 grudnia była działaniem z premedytacją. Świadczy o tym także fakt utrudniania przez wojsko i milicję akcji ratunkowej na terenie kopalni. Krwawy rezultat pacyfikacji „Wujka” – 9 zabitych i 23 rannych górników (nie licząc zatrutych gazem) przesądził o zakończeniu strajku w dniu masakry, 16 grudnia. Rany odniosło także kilkudziesięciu funkcjonariuszy milicji i żołnierzy. Władze komunistyczne postawiły przed sądem organizatorów protestu. 3 lutego 1982 roku wydano wyroki – dwa tygodnie po umorzenia śledztwa w sprawie odpowiedzialności funkcjonariuszy za użycie broni palnej (rzekoma „obrona konieczna”).

Na cztery lata więzienia skazano przewodniczącego Komitetu Strajkowego Stanisława Płatka. Inni sądzeni – Adam Skwira, Marian Głuch i Jerzy Wartak, usłyszeli wyroki trzech lat więzienia. Potrzeba było aż 27 lat, aby ukarać odpowiedzialnego za krwawą pacyfikację „Wujka” – dowódcę plutonu specjalnego ZOMO sierż. Romualda Cieślaka (24 czerwca 2008 roku został skazany na sześć lat pozbawienia wolności). Kilkunastu jego podwładnych otrzymało kary od trzech i pół roku do czterech lat więzienia. Przywódcy PZPR, którzy poprzez decyzję o stanie wojennym przypieczętowali los górników, nie zostali pociągnięci do odpowiedzialności. Ówczesny szef MSW Czesław Kiszczak był sądzony w związku z masakrą w „Wujku” kil-kukrotnie, począwszy od 1994  roku. W 2008 roku sąd uznał jego „nieumyślną winę”, jednak rok później były szef MSW został uniewinniony. – Generał odpowie teraz przed Sędzią Najwyższym –     powiedział po śmierci Kiszczaka  Czesław Kłosek z kopalni „Ma-nifest Lipcowy”. Strajkujący wówczas górnik do dziś nosi pocisk w kręgosłupie po tam-tej akcji milicji.”.

Jak podkreślono w uchwale: „Tragedia w kopalni „Wujek” stała się symbolem oporu części Polaków wobec stanu wojennego,   a dziewięciu zabitych górników weszło do panteonu narodowych bohaterów walczących o suwerenną Polskę. W 40. rocznicę pacyfikacji kopalni „Wujek” wydarzenia tamtych dni są ciągle żywe.”. Trzeba podkreślić z całą mocą, zgadzając się z tezą zawartą w uchwale że „Pomimo bólu i cierpienia była to wygrana walka o przyszłość naszej Ojczyzny. Pamiętamy i pamiętać będziemy. Taka tragedia nie powinna się już nigdy powtórzyć.”.
Wyrażam wdzięczność za przygotowanie niniejszej uchwały, którą w pełni popieram. Jestem zaszczycony, że miałem zaszczyt znaleźć się
wśród senatorów którzy wnieśli niniejszy projekt do prac pod dzisiejsze obrady Senatu.

Dziękuje bardzo”.

 

Zródło: Senat RP 

Senator Aleksander Szwed na uroczystym przekazaniu samochodu strażackiego dla jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej ze Ścinawki Dolnej

ODSŁONIĘCIE POMNIKA ROT. WITOLDA PILECKIEGO W ŁAGIEWNIKACH

1 października 2021 r. w Łagiewnikach w Powiecie Dzierżoniowskim odbyło się uroczyste odsłonięcie popiersia Rotmistrza Witolda Pileckiego na skwerze przy ul. Nadrzecznej. Uroczystości rozpoczęły się od mszy świętej w Kościele pw. Św. Józefa. 

Z inicjatyw władz Gminy w Łagiewnikach powstało popiersie rot. Witolda Pileckiego, co oddaje uznanie dla zasług i patriotyzm jakimi kierował się w życiu jeden z największych polskich bohaterów.  Żołnierz niezłomny i ochotnik do piekła . Uroczystości  odbyły się zgodnie z ceremoniałem wojskowym, który zapewnili żołnierze z Wojskowej Akademii Wojskowej z Wrocławia oraz Orkiestry Wojskowej z Żagania. Odczytano apel do poległych i oddano salwę honorową, a przy pomniku stanęła warta honorowa

Projekt został w całości wykonany i sfinansowany przez wrocławski oddział Instytutu Pamięci Narodowej. Jest to pomnik, który z precyzją odzwierciedla sylwetkę, mundur i odznaczenia, czyniąc go jedynym takim na Śląsku i jednym z niewielu w Polsce. Pomnik Został odsłonięty przez Wójta Łagiewnik Jarosława Tyńca, p.o. Dyrektora Oddziału IPN Wrocław Pawła Rozdżewskiego, Wicewojewodę Dolnośląskiego  Jarosława Kresę, Senatora Aleksandra Szweda i Starostę Dzierżoniowskiego Grzegorza Kosowskiego.

Liczne organizacje kombatanckie, samorządowe, społeczne, patriotyczne, stowarzyszenia Ziemi Dzierżoniowskiej i wojskowe wystawiły poczty sztandarowe oraz oddały hołd postaci  Rotmistrza Pileckiego składając okolicznościowe wiązanki.

Witold Pilecki był rotmistrzem kawalerii Wojska Polskiego,  współzałożycielem Tajnej Armii Polskiej. Żołnierz Armii Krajowej, więzień i organizator ruchu oporu w KL Auschwitz. Autor raportów o Holokauście, tzw. Raportów Pileckiego – uznanych przez Aliantów za „przesadzone”. Jako młody chłopak walczył w Wojnie polsko-bolszewickiej i uczestniczył w Bitwie Warszawskiej. Żołnierz  w wojnie obronnej Polski w 1939 r., gdzie dowodził w plutonem kawalerii. W obozie koncentracyjnym  w Oświęcimiu spędził  2 lata, uciekł z obozu w 1943 r. Powstaniec Warszawski w randze oficera. Walczył w zgrupowaniu Chrobry II.

Po Wojnie powrócił do Polski i prowadził działalność  wywiadowczą na rzecz niepodległości ojczyzny. W kraju pod rządami Sowietów został zdekonspirowany i osadzony w mokotowskim więzieniu  w małej celi. Codziennie był przesłuchiwany i torturowany przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Po śledztwie został oskarżony m.in. o zorganizowanie na terenie Polski sieci wywiadowczej czy przygotowywanie zbrojnego zamachu na grupę dygnitarzy komunistycznych. 

 


Rot. Witold Pilecki został skazany na karę śmierci i pozbawienie praw publicznych. Został rozstrzelany 8 maja 1948 r. i pochowanych w bezimiennym grobie. Miejsce pochówku jest nieznane do dziś. Przypuszcza się, że jest to kwatera na Łączce, gdzie potajemnie chowano ofiary UB. Pilecki został uniewinniony w 1991 r. przez Sąd Najwyższy i w 1995 r. pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego.  W 2021 r. przypada 120. Rocznica jego urodzin. 

 

Tekst i foto: Agaton  

Senator Aleksander Szwed na obchodach 82 rocznicy wybuchu II wojny światowej w Polanicy-Zdroju

W dniu 1 września w Polanicy-Zdroju zorganizowane zostały uroczystości pod Pomnikiem Ofiar Wołynia. „Aby uczcić pamięć poległych, wszystkich Bohaterów walczących o wolną i niepodległą Polskę”.

„1 września to dzień, w którym obchodzimy 82 rocznicę wybuchu II wojny światowej. Hekatomba cierpień spadłą na cały świat, w tym również na nasz kraj. W wyniku wojny życie straciło ponad 6 milionów Polaków, w tym ponad 250 tysięcy polskich żołnierzy. W wyniku działań wojennych i pod okupacją wiele polskich miast i wsi zrównano z ziemią. Najeźdźcy nigdy nie zadośćuczynili nam za ogrom zniszczeń.” – podkreślił senator Aleksander Szwed, który gościł na uroczystości obchodów 82 rocznicy wybuchu II wojny światowej w Polanicy-Zdroju. Jak podkreślił parlamentarzysta: „W tej całej tragedii możemy być dumni z postawy polskich żołnierzy, którzy walczyli w kampanii wrześniowej, a następnie na wszystkich frontach II wojny. Możemy być dumni również z postawy naszego społeczeństwa. (…) Wielu Polaków, dotkniętych niewyobrażalnym terrorem, narażając życie własne i swoich rodzin pomagało w tym trudnym czasie również żydom.”

W uroczystości obok parlamentarzysty udział wzięli zacni Goście, w tym m.in. Pani Barbara Kiwerska-Nowosad – córka gen. bryg. Jana Wojciecha Kiwerskiego – dowódcy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK oraz Pani Magdalena Kuhn – jego siostrzenica, jak również samorządowcy, poczty sztandarowe szkół, członkowie Koła Sybiraków, oraz Towarzystwa Miłośników Polanicy.

Cześć i chwała Bohaterom. Pamiętamy

Senator Aleksander Szwed Wiceprzewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej

       Senator Aleksander Szwed jako przedstawiciel Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości został w dniu 17 lutego br. na 59 posiedzeniu Komisji wybrany jednogłośnie na Wiceprzewodniczącego senackiej Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej.
     Przedmiotem działania komisji są polityka zagraniczna państwa, kontakty międzyparlamentarne i międzynarodowe stosunki gospodarcze, funkcjonowanie Unii Europejskiej oraz członkostwo w niej Rzeczypospolitej Polskiej, opiniowanie dokumentów przedkładanych Marszałkowi Senatu w sprawach związanych z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, rozpatrywanie inicjatyw uchwałodawczych Senatu w sprawach związanych z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Europejska Wspólnota Energii Atomowej lub ich państwa członkowskie, oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej, rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej, rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów oraz organy Unii Europejskiej.
         Senator Aleksander Szwed – w IX i X Kadencji Senatu wiceprzewodniczący delegacji Sejmu i Senatu do Inicjatywy Środkowoeuropejskiej, obecnie przewodniczący senackiej grupy Polska – Czechy, członek parlamentarnych grup bilateralnych współpracujących ze Słowacją, Węgrami, Litwą, Gruzją, Mołdawią i Bułgarią, w poprzedniej kadencji uczestnik misji obserwacyjnych w Gruzji i Mołdawii.